طراحی سایت
چهارشنبه 27 تير 1397.
امروز
  •   این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید
  • 88250661 - 86015849

مترجم: سمانه سلطانی کارشناس ارشد ایمونولوژی

رتینوپاتی دیابتی یکی از علل منتهی شونده به کاهش بینایی در سنین میانسالی می باشد. تقریباً 10-7% مردم مبتلا به دیابت در ادامه به ادم ماکولای دیابتی مبتلا می شوند که یکی از شایع ترین علل از دست رفتن بینایی در میان بیماران مبتلا به رتینوپاتی دیابتی می باشد.

 ادم ماکولای دیابتی زمانی بروز می یابد که مایع و خون به مرکز شبکیه (fovea) نشت می کنند که این وضعیت با وجود ایسکمی، هایپوکسی، التهاب و سایر عوامل تشدید می شود. در گذشته، درمان استاندارد برای ادم ماکولای دیابتی فوتوکواگولاسیون با  لیزر فوکال یا گرید بود. یکی از اکتشافات مهم دهه های اخیر پی بردن به این موضوع بود که چشمان افراد مبتلا به ادم ماکولای دیابتی دارای سطح زیادی از فاکتور رشد اندوتلیال عروقی (VEGF) می باشد. این یافته منجر به سنتز مواد بلاک کننده VEGF شد. ترکیبات Anti-VEGF از راه تزریق اینترا اوکولار وارد می شوند و برای ادم ماکولای دیابتیک درگیر کننده مرکز foveal (ادم ماکولای دیابتیک درگیر کننده مرکز نامیده می شود) که با اختلال بینایی همراه است سودمند بوده اند که این امر در کارآزمایی های بالینی و بررسی های جهانی اثبات شده است. با این وجود، تزریقات مکرر اینترا اوکولار و ویزیت های چشم پزشکی (9 تزریق و 12 ویزیت در سال اول) دارای بار زیادی هستند. تاثیر این گونه درمان اوکولار هم برای بیماران دیابتی که معمولاً دارای عارضه های دیگری نیز هستند و هم بر روی سیستم مراقبت بهداشت جهانی قابل توجه می باشد.

برای مدت زمان طولانی، پزشکان و محققین به دنبال یک روش درمانی جایگزین و تا حد ممکن غیر تهاجمی برای ادم ماکولای دیابتی و رتینوپاتی دیابتی بودند. ازآنجائیکه ادم ماکولای دیابتی با گذشت سالهای بسیار ایجاد  شده و از بیرون مرکز foveal آغاز می شود (ادم ماکولای درگیر کننده غیر مرکزی نامیده می شود)، درمان های بالقوه ای که مانع از پیشرفت زودهنگام ادم ماکولای درگیر کننده غیر مرکزی به ادم ماکولای دیابتیک درگیر کننده مرکز می شوند، بسیار مورد توجه هستند. این گونه درمان ها می بایست به شکل ساده و آسانی تجویز شوند، غیر تهاجمی باشند و نیاز به متخصصین چشم پزشکی نداشته باشند.

سلول های اصلی و مهم شبکیه یعنی فوتورسپتورهای قرمز در خلال سازگاری با تاریکی بیشترین میزان اکسیژن را مصرف می کنند. هیپوکسی ناشی از این مساله بعنوان نقطه آغازین پیشبرنده مطرح می شود که در پاتوژنزیز رتینوپاتی دیابتیک و ادم ماکولای دیابتیک نقش دارد. بنابراین اعمال مداخلاتی به منظور کاهش انطباق با تاریکی شبکیه می تواند سبب کم شدن هیپوکسی شده  و به طور بالقوه روند شروع و پیشرفت رتینوپاتی دیابتیک و ادم ماکولای دیابتیک را آهسته سازد. استفاده از یک ماسک در خلال خواب که نور را از طریق پلک ها نشر می دهد تا روند انطباق با تاریکی را مختل کند و از طرفی خواب را بهم نمی زند می تواند راهکار دقیق و جدیدی را ارائه دهد. مطالعات بالینی اولیه که شامل تعداد کمی بیمار بوده اند نشان داده اند که این ایده امکان پذیر است.

در اندوکرینولوژی و دیابت لانست، سوبها و همکارانش در گروه مطالعاتی CLEOPATRA یافته های یک کارآزمایی تصادفی سازی شده چند مرکزی را گزارش نمودند که در آن مطالعه اثربخشی یک ماسک تابش نور (Noctura 400 Sleep Mask, PolyPhotonix Medical, Sedgefield, UK) در جلوگیری از پیشرفت ادم ماکولای دیابتیک غیر مرکزی زود هنگام مورد بررسی قرار گرفته بود. پس از گذشت 24 ماه از follow-up، ماسک نوری با یک ماسک ساختگی و معمولی (بدون نور) نه در پیامد اولیه یعنی تغییر در ضخامت شبکیه که از طریق مقطع‌نگاری همدوسی اپتیکی  (OCT) اندازه گیری شده بود و نه در پیامدهای ثانویه post-hoc و از پیش تعیین شده شامل نیاز به درمان، پیشرفت رتینوپاتی دیابتیک و حدت بینایی فرقی نداشت.

حتی اگر ماسک نوری دارای سودمندی درمانی باشد، رضایتمندی بیمار و در دسترس بودن ماسک برای درمان های غیر تهاجمی بلند مدت برای بیماران بدون علامت  از اهمیت بالایی برخوردار است. آنالیز نتایج در این زمینه نشان داده که استفاده از ماسک های نوری بیش از 24 ماه ادامه نمی یابد چرا که با گذشت زمان رضایتمندی بیمار کاهش می یابد. ماسک نوری بکار رفته در مطالعه CLEOPATRA قابلیت ثبت اتوماتیک استفاده را داشت و این قابلیت، دسترسی به میزان رضایتمندی بیمار را تسهیل نموده بود. میزان متوسط رضایتمندی  (که به صورت استفاده از ماسک نوری به مدت 6 ساعت در روز بیش از 24 ماه، حدود 70% زمان مشخص می شود) در حدود 39.5% در 4 ماه بود که بعد از 2 سال به 19.5% کاهش یافت. بنابراین CLEOPATRA هیچ مدرکی را مبنی بر اینکه استفاده از یک ماسک نوری در زمان خواب یک رویکرد درمانی مفید برای ادم ماکولای دیابتیک درگیر کننده غیر مرکزی زود هنگام می باشد ارائه نکرده است که این مساله الهام گرفته از این فرضیه است که این رویکرد می تواند مانع سیکل انطباق با تاریکی شده و هیپوکسی رتینال را کاهش دهد. این یافته در کجا یک پتانسیل درمانی به جای می گذارد؟ آیا محدودیت ها سبب جهت گیری نتایج این کارآزمایی شده اند؟ سوبها و همکارانش برخی از محددیت های این مطالعه را تایید کردند. برای مثال، بیماران و پزشکان از طرح و جهت گیری مطالعه به علت ماهیت مداخله مد نظر (ماسک نوری در مقابل ماسک ساختگی و معمولی {بدون نور}) آگاه بودند. بیمارانی که از ماسک غیر نوری استفاده می کردند این امکان را داشتند که اصلا از ماسک استفاده نکنند. 62 بیمار مطالعه را تا آخر ادامه ندادند و هیچ داده ای برای پیامد اولیه نداشتند، با این وجود، این دسته از بیماران در ویژگی های اولیه با 246 فردی که تا انتهای مطالعه شرکت داشتند، تفاوت نداشتند.

سوبها و همکارانش استدلال کردند که شاید سایر ماسک های نوری که نور را با طول موج های مختلف بیرون می دهند، سودمندی بیشتری داشته باشند. یا شاید معیارهای ورود به مطالعه می بایست متمرکز بر گروهی از بیماران شود  که بیشترین پایبندی را به مداخلات دارند چرا که این دسته از افراد با استفاده از ماسک در زمان خواب راحت بوده و برایشان امری عادی می باشد. علاوه بر این، آیا طراحی کارآزمایی با تعداد بیشتر افراد و مدت زمان بیشتر از 24 ماه که نه تنها تغییرات در OCT را بررسی کند، بلکه در سنجش تغییرات حدت بینایی (مهمترین پیامد برای بیمار) توانمند باشد  مفید است؟ متاسفانه به علت اعتبار و درستی کارآزمایی CLEOPATRA و داده های موجود، دیگر نیازی به انجام یک کارآزمایی دیگر احساس نشد. کارآزمایی های بزرگ نشان داده اند که مداخلات غیر تهاجمی - به عنوان مثال کنترل شدید گلوکز و فشار خون احتمالا با داروهای خوراکی مانند فنوفیبرات – خطر بلند مدت ادم ماکولای دیابتیک و رتینوپاتی دیابتیک را کاهش می دهد. با این حال، همه پزشکانی که بیماران دیابتی را درمان می کنند آگاه به این موضوع هستند که این مداخلات تنها در تئوری مفید هستند اما تجویز و مونیتور آنها در واقعیت بسیار مشکل است. بنابراین، جستجو برای دستیابی به درمان های دقیق، غیر تهاجمی و نوین برای ادم ماکولای دیابتیک و رتینوپاتی دیابتی همچنان ادامه دارد.

Tien Yin Wong

The Lancet Diabetes & Endocrinology, Published: 05 March 2018

ورود اعضا

خبرنامه

نام خانوادگی :
پست الکترونیکی :

کاربران فعال

ما 41 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم

تقدیم به

این نشریه برای پاسداشت زنده یاد منوچهر صیادی که دارای سابقه ای بیش از پنجاه سال در عرصه مطبوعات٬ بخصوص نشریات پزشکی بودند تهیه و تقدیم علاقمندان میگردد.

هدف عرصه پزشکی

این نشریه‌ (ماهنامه) به منظور ارتقاء اطلاعات روز پزشکی و با هدف اطلاع رسانی برای آموزشی به روزتر بمنظور استفاده بهتر از تجارب پزشکان ایرانی پا به عرصه وجود نهاده است.

عرصه پزشکی

صاحب امتیاز: موسسه پزشکی آدوراسلامت

مدیرمسوول: دکتر شیوا متقی

                   «زیر نظر شورای نویسندگان»

 

تماس با ما

آدرس: تهران، شهرآرا، خیابان 19، پلاک 86، طبقه 1

تلفن:           88250661 - 86015849 - 09122407039

فاکس:         86015847

ایمیل: Info@arseyepezeshky.ir

تلگرام: https://telegram.me/arseyepezeshki

آمار بازدیدکنندگان

01927114
امروز
دیروز
هفته جاری
هفته گذشته
ماه جاری
ماه گذشته
بازدید کل
584
1074
5936
1912005
25748
44767
1927114

آی‌پی شما: 54.158.248.112
امروز: چهارشنب، 27 تیر 1397 - ساعت: 07:04:30

درباره عرصه پزشکی

با سلام

 نشريه عرصه پزشكى مطالب روز علوم پزشكى جهان را به زبان فارسى و به صورت رايگان منتشر، و براى پزشكان، داروسازان، دندان پزشكان، مراکز درمانی و مشاغل وابسته ی پزشكى ارسال مى دارد.

 اين نشريه به پاس زحمات زنده یاد مرحوم منوچهر صيادى كه بيش از ٥٠ سال سابقه حضور در عرصه نشريات؛ بخصوص نشريات پزشكى را داشتند، تهیه و تقدیم علافمندان مى گردد.

 از آنجا كه هزينه جارى اين نشريه از طريق تبليغات ميسر مى باشد، امیدواریم با کمک شما همراهان كه براستى مكمل ما در این راه مى باشيد، بتوانیم به صورت مطلوب تر ادامه طریق دهیم.

 لذا خواستاريم که با ارائه تبلیغات یا معرفی ما به شرکتها در این زمینه کوشا و همراه باشیم.

راه های تماس با عرصه پزشکی

صاحب امتیاز: موسسه پزشکی آدوراسلامت

مدیرمسوول: دکتر شیوا متقی

                «زیر نظر شورای نویسندگان»

آدرس:       تهران – شهرآرا – خیابان نوزدهم – پلاک 86 – طبقه همکف

تلفن:        88250661 - 86015849 - 09122407039

فاکس:      86015847

ایمیل:        این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید