طراحی سایت
چهارشنبه 28 آذر 1397.
امروز
  •   این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید
  • 88250661 - 86015849

مترجم سمانه سلطانی کارشناس ارشد ایمونولوژی

نالوکسان یک آنتاگونیست رقابتی در گیرنده مو- اپیوئیدی (Mu-Opioid) می باشد. به نظر می رسد که نالوکسان منجر به کاهش شدت خارش از طریق آنتاگونیسم گیرنده مو- اپیوئید محیطی و مرکزی می شود؛ این گیرنده در زیر گروه هایی از بیماران مبتلا به خارش مزمن، فراتنظیم (up-regulated) می شود.

گزارشات کمی در مورد اینکه آنتاگونیست های اپیوئیدی منجر به کاهش خارش اورمیک و کلستاتیک می شود، وجود دارند. یافته های ما حائز اهمیت هستند، چرا که آنتاگونیسم گیرنده مو-اپیوئیدی ممکن است مانع از قطع روند درمانیِ بیماران مبتلا به خارش بالینی قابل توجه ناشی از درمان انسداد PD-1 بشود. یافته های حاصل از کارآزمایی های بزرگ کنترل شده تصادفی سازی شده برای تایید مشاهدات ما به میزان کافی وجود ندارند.

آنتی بادی هایی مانندپمبرولیزوماب که پروتئین مرگ برنامه ریزی شده 1 (PD-1) را مسدود می کنند، مهار کننده های بازرسی ایمنی هستند که برای درمان سرطان های مختلفی تایید شده اند. خارش بعنوان شایع ترین عارضه جانبی این عوامل در بیش از  25% بیمارانی که این آنتی بادی را دریافت کرده اند، رخ می دهد. بیشتر خارشی که از طریق آنتی بادی های anti-PD-1 ایجاد می شود، با استفاده از گلوکوکورتیکوئیدهای موضعی یا سیستمیک درمان می شود. با این وجود، در بیمارانی که به این عوامل پاسخ نمی دهند، خارش شدید می تواند سبب کاهش کیفیت زندگی شده و در ادامه منجر به قطع پروسه ایمنوتراپی شود. در یک بیمار مبتلا به سرطان ریه، خارش شدیدی که در پاسخ به آنتی بادی های مسدود کننده پروتئین PD-1 رخ داد، به دنبال اضافه کردن نالوکسان داخل وریدی به رژیم درمانی به سرعت تسکین یافت. در اینجا موردی مربوط به یک خانم 88 ساله که بیشینه 7 ماهه از آدنوکارسینومای ریوی با متاستاز استخوان دارد، گزارش می شود. شش ماه پس از شروع دریافت پمبرولیزوماب، پلاک ها و پاپول های اریتمازتوز خارش دارِ مرحله تحت حاد بر روی بدنه و نواحی انتهایی فوقانی و تحتانی دو طرف بدن این خانم بروز کردند (شکل A). برای این فرد شدت خارش از بازه 10-0 تعریف شد: 0 یعنی بدون علامت، 10 یعنی علائم شدید. با گذشت 3 ماه، علیرغم مصرف پماد تریامسینولون، کرم هیدروکورتیزون، متیل پردنیزولون داخل وریدی، دیفن هیدرامین داخل وریدی و مرهم های مرطوب، راش های خارشی به شکل فزاینده ای بدتر شدند. از آنجائی که کیفیت زندگی بیمار به شکل قابل ملاحظه ای کاهش یافته بود، دریافت پمبرولیزوماب به مدت 2 ماه متوقف شد که در نتیجه راش های خارشی بهبود نشان دادند. با از سرگیری دریافت پمبرولیزوماب، تظاهر حاد راش های خارشی که مقاوم به گلوکوکورتیکوئیدها و آنتی هیستامین ها بودند، شروع شدند. یک نمونه بیوپسی از پوست، حد فاصل درماتیت را با اینفیلتره لنفوسیتی و ائوزینوفیلی پری واسکولار مطابق با واکنش دارویی لیکنوئید  نشان داد. یک اینفیوژن متوالی از 1000 میلی لیتر نالوکسان (در غلظت 1 میلی گرم از نالوکسان در 1000 میلی لیتر از سدیم کلراید 0.9%) در 50 میلی لیتر در ساعت برای 8 ساعت در روز تزریق شده و به همراه گلوکوکورتیکوئیدها و آنتی هیستامین های موضعی و سیستمیک برای بیمار شروع شد. این درمان منجر به کاهش شدت خارش بیمار در عرض 1 ساعت به نمره 1 (از بازه 10-0) رسید. بیمار به دریافت اینفیوژن متوالی نالوکسان برای 48 ساعت ادامه داد و پس از آن، پروسه درمانی به صورت دریافت رژیم دارویی 50 میلی گرمی از نالتروکسان روزانه از راه دهانی تغییر کرد. این رژیم دارویی سبب حفظ تضعیف خارش در همان اندازه 1 (از بازه 10-0) شد. راش ها به تدریج در طی ماه بعد برطرف شدند (شکل B). ذکر این نکته قابل توجه است که بیمار در زمان درمان، داروهای اپیوئیدی دریافت نکرد. 

شکل. پاهای بیمار قبل و بعد از درمان با نالوکسان.

پانل A پلاک ها و پاپول های اریتماتوز خارشی را در یکی از پاهای بیمار شش ماه پس از شروع درمان مسدود کردن PD-1 با پمبرولیزوماب نشان می دهد. علیرغم استفاده از گلوکوکورتیکوئیدهای موضعی، گلوکوکورتیکوئیدهای داخل وریدی، دیفن هیدرامین داخل وریدی و مرهم های مرطوب، ضایعات خارشی با گذشت 3 ماه همچنان به شکل فزاینده ای بدتر شدند.

پانل B پای دیگر بیمار را یک ماه بعد از شروع درمان با نالوکسان نشان می دهد. با گذشت یک ماه ، اریتماتوزی و لیکنی شدن راش به شکل فزاینده ای کمتر شد.

S.G. Kwatra, S. Ständer, and H. Kang

N Engl J Med 2018; 379:1578-1579. October 18, 2018

ورود اعضا

خبرنامه

نام خانوادگی :
پست الکترونیکی :

کاربران فعال

ما 19 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم

تقدیم به

این نشریه برای پاسداشت زنده یاد منوچهر صیادی که دارای سابقه ای بیش از پنجاه سال در عرصه مطبوعات٬ بخصوص نشریات پزشکی بودند تهیه و تقدیم علاقمندان میگردد.

هدف عرصه پزشکی

این نشریه‌ (ماهنامه) به منظور ارتقاء اطلاعات روز پزشکی و با هدف اطلاع رسانی برای آموزشی به روزتر بمنظور استفاده بهتر از تجارب پزشکان ایرانی پا به عرصه وجود نهاده است.

عرصه پزشکی

صاحب امتیاز: موسسه پزشکی آدوراسلامت

مدیرمسوول: دکتر شیوا متقی

                   «زیر نظر شورای نویسندگان»

 

تماس با ما

آدرس: تهران، شهرآرا، خیابان 19، پلاک 86، طبقه 1

تلفن:           88250661 - 86015849 - 09122407039

فاکس:         86015847

ایمیل: Info@arseyepezeshky.ir

تلگرام: https://telegram.me/arseyepezeshki

آمار بازدیدکنندگان

02173809
امروز
دیروز
هفته جاری
هفته گذشته
ماه جاری
ماه گذشته
بازدید کل
461
2191
5275
2158587
27721
55874
2173809

آی‌پی شما: 52.6.70.202
امروز: چهارشنب، 28 آذر 1397 - ساعت: 09:09:35

درباره عرصه پزشکی

با سلام

 نشريه عرصه پزشكى مطالب روز علوم پزشكى جهان را به زبان فارسى و به صورت رايگان منتشر، و براى پزشكان، داروسازان، دندان پزشكان، مراکز درمانی و مشاغل وابسته ی پزشكى ارسال مى دارد.

 اين نشريه به پاس زحمات زنده یاد مرحوم منوچهر صيادى كه بيش از ٥٠ سال سابقه حضور در عرصه نشريات؛ بخصوص نشريات پزشكى را داشتند، تهیه و تقدیم علافمندان مى گردد.

 از آنجا كه هزينه جارى اين نشريه از طريق تبليغات ميسر مى باشد، امیدواریم با کمک شما همراهان كه براستى مكمل ما در این راه مى باشيد، بتوانیم به صورت مطلوب تر ادامه طریق دهیم.

 لذا خواستاريم که با ارائه تبلیغات یا معرفی ما به شرکتها در این زمینه کوشا و همراه باشیم.

راه های تماس با عرصه پزشکی

صاحب امتیاز: موسسه پزشکی آدوراسلامت

مدیرمسوول: دکتر شیوا متقی

                «زیر نظر شورای نویسندگان»

آدرس:       تهران – شهرآرا – خیابان نوزدهم – پلاک 86 – طبقه همکف

تلفن:        88250661 - 86015849 - 09122407039

فاکس:      86015847

ایمیل:        این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید