Jordan K. Schaefer, M.D., Nithya Ramnath, M.B., B.S

مردی 57 ساله مبتلا به سرطان کولون در مرحله ی 3b جهت انجام شیمی درمانی کمکی به درمانگاه آنکولوژی مراجعه نمود.

هفت هفته قبل، وی تحت عمل جراحی همی کولکتومی (قطع بخشی از کولون) از سمت راست قرار گرفته بود وبررسی  پاتولوژی حاکی از آدنوکارسینوم با تمایز متوسط با 2 تا 19 گره لنفاوی التهابی پری کولونیک برای متاستاز مثبت بود. شیمی درمانی با FOLFOX (لوکوورین [فولینیک اسید]، فلوئوراسیل، و اگکزالیپلاتین) آغاز گردید. پس از دو دوره، بیمار متوجه تیره شدن کف دست هایش گردید که با قرمزی، پوسته پوسته شدن، و درد همراه نبود.

نواحی کف پاهای او به میزان بسیار کم تحت تاثیر قرار گرفته بودند، اما باقی پوست وی نرمال بود. این علایم پس از دوره ی سوم شیمی درمانی بدتر شدند (پانل A). علاوه بر بدتر شدن رنگدانه های کف پا، نوتروپنی درجه 4 و خستگی درجه 3 نیز افزایش و شیمی درمانی خاتمه یافت. افزایش رنگدانه های پوستی یکی از عوارض جانبی داروهای مختلف شیمی درمانی شامل فلوئوراسیل می باشد و این حالت پس از قطع درمان بطور متفاوتی بهبود می یابد. یک ماه پس از خاتمه ی شیمی درمانی بیمار، هایپرپیگمنتیشن به میزان قابل توجهی محو گردید و تا دو ماه بعد، کف دستهای وی تقریباً به ظاهر اولیه ی خود بازگشت (پانل B).

N Engl J Med 2020; 382:e6. January 23, 2020