طراحی سایت
جمعه 3 اسفند 1397.
امروز
  •   این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید
  • 88250661 - 86015849

Prof Shalender Bhasin, MBBS. Prof Susan S Ellenberg, PhD. Shehzad Basaria, MD. Prof Marco Pahor, MD

کارآزمایی عملکرد فیزیکی (PFT) یکی از هفت کارآزمایی تستوسترون (TTrials) بود که هدف از آن ارزیابی تاثیر تستوسترون بر روی حرکت، گزارش عملکرد فیزیکی توسط خود بیمار، افتادن، و درک کلی بیمار از تغییر (PGIC) در مردان مبتلا به غلظت پایین تستوسترون، دارای محدودیت های حرکتی گزارش شده توسط خود فرد و سرعت راه رفتن کمتر از 1.2 متر در ثانیه بود. همچنین با استفاده از داده های حاصل از جمعیت کلی مطالعه TTrials و PFT، تعیین این موضوع که آیا تاثیر تستوسترون بر روی حرکت با توجه به سرعت راه رفتن در ابتدای دوره، محدودیت حرکتی یا سایر فاکتورهای دخیل تفاوت دارد، بعنوان هدف دیگر مطالعه در نظر گرفته شد.

TTrials شامل 790 مرد 65 ساله یا مسن تر بود که میانگین دو غلظت توتال تستوسترون آنها کمتر از 275 نانوگرم/دسی لیتر (9.5 نانومول/لیتر) بود که از آنها 390 نفر محدودیت حرکتی داشته و سرعت راه رفتنشان کمتر از 1.2 متر در ثانیه بوده و در PFT ثبت نام کرده بودند. شرکت کنندگان با استفاده از روش به حداقل رسانی (minimization) برای استفاده از ژل 1% تستوسترون یا پلاسبوی روزانه به مدت زمان 1 ماه اختصاص یافتند. پیامد اولیه PFT، افزایش در تست راه رفتن 6 دقیقه ای (6MWT) فاصله 50 متری یا بیشتر بود. در اینجا داده های حاصل از تغییر مطلق در فاصله 6MWT و عوامل فیزیکی Short Form-36 (PF10)، PGIC و افتادن  گزارش می شود. داده ها برای مردانی که در PFT ثبت نام کرده و آنهایی که ثبت نام نکرده بودند و تمامی مردانی که در TTrials شرکت داشتند ارائه می شود؛ همچنین داده ها با توجه به سرعت راه رفتن در ابتدای دوره و محدودیت های حرکتی گزارش می شود. آنالیزها در یک جمعیت اصلاح شده به قصد درمان (ITT) در همه بیماران تخصیص داده شده به درمانی که دارای یک ارزیابی در ابتدای دوره و حداقل یک ارزیابی بعد از مداخله داشتند، انجام شدند.

یافته ها: بازه زمانی TTrials از 28 آوریل 2011 تا 16 ژوئن 2014 به طول انجامید. از 790 شرکت کننده TTrials، 395 نفر برای دریافت تستوسترون و 395 نفر برای دریافت پلاسبو در نظر گرفته شدند؛ از 390 شرکت کننده ای که در PFT ثبت نام کرده بودند، 193 نفر برای دریافت تستوسترون و 197 نفر برای دریافت پلاسبو در نظر گرفته شدند. همانگونه که قبلاً گزارش شده بود، فاصله 6MWT بهبود قابل ملاحظه بیشتری را در دریافت کنندگان تستوسترون نسبت به پلاسبو در همه مردانی که در گروه TTrials بودند و نه در مردانی که درPFT  شرکت داشتند، نشان داد. از میان شرکت کنندگان TTrials ای که در PFT شرکت نکرده بودند، فاصله 6MWT با اثر درمانی 8.9 متری بهبود یافت.

 همانگونه که قبلاَ گزارش شد، PF10 بهبود بیشتری را در گروه تستوسترون نسبت به گروه پلاسبو در تمامی مردانی که در TTrials و در مردانی که در PFT شرکت کرده بودند، نشان داد؛ در میان آنهایی که در PFT شرکت نکرده بودند، PF10 با اندازه اثر 4.0 بهبود نشان داد. مردان درمان شده با تستوسترون که سرعت راه رفتن ابتدای دوره آنها 1.2 متر/ثانیه یا بیشتر بود، بهبود قابل ملاحظه بیشتری در  فاصله 6MWT و PF10 نسبت به مردان درمان  شده با پلاسبو داشتند. مردان درمان شده با تستوسترون که محدودیت های حرکتی گزارش کرده بودند، بهبود معنی دار بیشتری را در فاصله 6MWT نسبت به مردان درمان شده با پلاسبو نشان دادند.

مردان در گروه تستوسترون احتمال بیشتری برای مشاهده بهبودی در توانایی راه رفتن (PGIC) نسبت به مردان پلاسبو داشتند، اعم از آنهایی که در PFT ثبت نام کرده و یا شرکت نکرده بودند. تغییرات در فاصله 6MWT ارتباط معنی داری با تغییرات در تستوسترون، تستوسترون آزاد، دی هیدروتستوسترون، و غلظت های هموگلوبین داشت. فراوانی افتادن در طی زمان مداخله در دو گروه درمانیِ TTrials یکسان بود.

تفسیر: تستوسترون درمانی به طور پیوسته موجب بهبود توانایی راه رفتن گزارش شده توسط خود فرد شد، در فاصله 6MWT (در میان همه شرکت کنندگان TTrials) بهبود نسبی ایجاد کرد؛ اما بر روی افتادن تاثیری نداشت. تاثیر تستوسترون بر روی میزان حرکت با سرعت قدم برداشتن در ابتدای دوره و محدودیت حرکتی گزارش شده توسط خود فرد و تغییرات در تستوسترون و غلظت های هموگلوبین ارتباط داشت.

The Lancet Diabetes & Endocrinology. Published: November, 2018

ورود اعضا

خبرنامه

نام خانوادگی :
پست الکترونیکی :

کاربران فعال

ما 44 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم

تقدیم به

این نشریه برای پاسداشت زنده یاد منوچهر صیادی که دارای سابقه ای بیش از پنجاه سال در عرصه مطبوعات٬ بخصوص نشریات پزشکی بودند تهیه و تقدیم علاقمندان میگردد.

هدف عرصه پزشکی

این نشریه‌ (ماهنامه) به منظور ارتقاء اطلاعات روز پزشکی و با هدف اطلاع رسانی برای آموزشی به روزتر بمنظور استفاده بهتر از تجارب پزشکان ایرانی پا به عرصه وجود نهاده است.

عرصه پزشکی

صاحب امتیاز: موسسه پزشکی آدوراسلامت

مدیرمسوول: دکتر شیوا متقی

                   «زیر نظر شورای نویسندگان»

 

تماس با ما

آدرس: تهران، شهرآرا، خیابان 19، پلاک 86، طبقه 1

تلفن:           88250661 - 86015849 - 09122407039

فاکس:         86015847

ایمیل: Info@arseyepezeshky.ir

تلگرام: https://telegram.me/arseyepezeshki

آمار بازدیدکنندگان

02271651
امروز
دیروز
هفته جاری
هفته گذشته
ماه جاری
ماه گذشته
بازدید کل
842
751
6957
2256034
28592
51222
2271651

آی‌پی شما: 34.203.28.212
امروز: جمعه، 03 اسفند 1397 - ساعت: 19:12:42

درباره عرصه پزشکی

با سلام

 نشريه عرصه پزشكى مطالب روز علوم پزشكى جهان را به زبان فارسى و به صورت رايگان منتشر، و براى پزشكان، داروسازان، دندان پزشكان، مراکز درمانی و مشاغل وابسته ی پزشكى ارسال مى دارد.

 اين نشريه به پاس زحمات زنده یاد مرحوم منوچهر صيادى كه بيش از ٥٠ سال سابقه حضور در عرصه نشريات؛ بخصوص نشريات پزشكى را داشتند، تهیه و تقدیم علافمندان مى گردد.

 از آنجا كه هزينه جارى اين نشريه از طريق تبليغات ميسر مى باشد، امیدواریم با کمک شما همراهان كه براستى مكمل ما در این راه مى باشيد، بتوانیم به صورت مطلوب تر ادامه طریق دهیم.

 لذا خواستاريم که با ارائه تبلیغات یا معرفی ما به شرکتها در این زمینه کوشا و همراه باشیم.

راه های تماس با عرصه پزشکی

صاحب امتیاز: موسسه پزشکی آدوراسلامت

مدیرمسوول: دکتر شیوا متقی

                «زیر نظر شورای نویسندگان»

آدرس:       تهران – شهرآرا – خیابان نوزدهم – پلاک 86 – طبقه همکف

تلفن:        88250661 - 86015849 - 09122407039

فاکس:      86015847

ایمیل:        این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید