Nicola Dentale, M.D., Ph.D., Rocco Trisolini, M.D

مردی 63 ساله با سابقه ی سرفه ی خشک سه ماهه و تنگی نفس شدید و رو به وخامت به درمانگاه ریه مراجعه نمود. وی دارای سابقه ی عفونت با ویروس نقص ایمنی اکتسابی (ایدز) بود و قبلا برای چند سال بطور متناوب تحت درمان ضد ویروسی قرار گرفته بود.


شمار CD4 وی 81 سلول در میلی متر مکعب بود. خس خس بازدمی در شنوایی ریه مشهود بود. سی تی اسکن قفسه ی سینه نشان از ضایعات متعدد پلی پلوئیدی نشر یافته به لومن نای و برونش های ساقه ی اصلی چپ و راست داشت. یافته های مربوط به برونکوسکوپی برای ضایعات متعدد بدون ساقه، ترد و شکننده، و زگیل مانند در دیواره ی خلفی نای و برونش های ساقه ی اصلی چپ و راست قابل توجه بود. معاینه ی بافت شناسی نشان دهنده ی پاپیلوم سنگفرشی با دیسپلازی متوسط در روی اپیتلیوم سطحی بود و ویروس پاپیلوم انسانی نوع 11 در روش واکنش زنجیره ی پلیمراز تشخیص داده شد. تشخیص پاپیلوماتوز تنفسی انجام پذیرفت. بیمار تحت عمل جراحی رفع فشار مکانیکی با کمک لیزر قرار گرفت و کاهش چشمگیری در علایم وی مشاهده شد. در ویزیت پیگیری هفت ماه بعد، شمار CD4 تا 171 سلول در میلی متر مکعب افزایش یافته بود. علایم وی عود کرده بود که مجددا تحت رفع فشار پاپیلومای عود یافته قرار گرفت.

N Engl J Med 2019; 381:358. July 25, 2019