Nikita Chapurin, M.D., Alexander Gelbard, M.D

مردی 48 ساله که قبلاً سالم بود و از لحاظ ایمنی کاملاً ایمن شده بود با سابقه ی سه روز بلع دردناک، تب با درجه حرارت تا 40 درجه، و تنگی نفس پیش رونده به یک درمانگاه مراقبتهای فوری مراجعه نمود.

رادیوگرافی جانبی گردن نشان از "علامت انگشت شست" (پانل A، پیکان) داشت، که نشان دهنده ی اپیگلوت بزرگ شده است. بیمار به بخش اورژانس منتقل شد که در آنجا معاینه ی فیزیکی حاکی از صدای خشن دمی بود؛ وی به حالت سه پایه نشسته بود و برای تنفس از عضلات فرعی کمک می گرفت. تراکئوستومی فوری درحالی انجام پذیرفت که بیمار بیدار بود، و لارنگوسکوپی حاکی از آریتمی، اِدِم، و التهاب اگزوداتیو اپیگلوت همراه با انسداد کامل مجرای هوایی فوقانی بود (پانل B). تست های کشت حین عمل روی اپیگلوت، پیوژن های استرپتوکوکوس را رشد دادند. پس از پنج روز درمان با عوامل آنتی بیوتیکی وریدی که پیوژن های استرپتوکوکوس را هدف قرار می دادند، لوله ی تراکئوستومی برداشته شد و بیمار با تجویز یک دوره ی چهارده روزه ی آموکسی سیلین-کلوونات خوراکی از بیمارستان مرخص شد. تکرار لارنگوسکوپی دو هفته پس از مراجعه ی اولیه نشان دهنده ی رفع کامل عفونت بود (پانل C).

N Engl J Med 2019; 381:e15. August 29, 2019