François Thibouw, M.D., Antoine Schein, M.D.

خانمی 73 ساله با دشواری در صحبت کردن به اورژانس مراجعه کرد که به تدریج در مدت 4 روز بدتر شده بود. سابقه پزشکی قابل توجه وی، فقط عمل دندانپزشکی بود، که دو ماه قبل با نصب یک بریج به دلیل دندان از دست رفته خود انجام شده بود.

معاینه فیزیکی، تورمی بدون درد، مواج و بزرگ در کف قدامی دهان را نشان داد. هیچ غده لنفاوی گردنی قابل لمس و درناژ چرکی در دهانه ورودی مجراهای تحت فکی و زیر زبانی وجود نداشت. سی تی اسکن گردن با استفاده از مواد کنتراست، یک کیست در قسمت فوقانی هیوئید در خط میانی با حدود مشخص با اندازه 7 در 4 در 3.5 سانتی متر، واقع در بالای عضلات ژنوهیوئید و مایلوهیوئید (تصویر در سمت چپ نمای محوری را نشان می دهد و تصویر در سمت راست نمای ساژیتال) را نشان داد. این ضایعه، افزایش وضوح محیطی با چندین کانون مجزا از با وضوح کم داشت که نشانگر انعقاد ندول های کوچک چربی است - این ویژگی سازگار با کیست اپیدرموئید است.

کیست های اپیدرموئید، کیست هایی خوش خیم پر از کراتین هستند. اگرچه بیشتر در ناحیه ی صورت، گردن و تنه قرار دارند، اما در کف دهان نیز می توانند حضور داشته باشند.

کیست این بیمار از طریق داخل دهانی به شیوه جراحی خارج شد و علائم وی کاملاً بهبود پیدا کرد.

N Engl J Med 2020; 382:655.  February 13, 2020