Paolo Agostinis, M.D., Roberta M. Antonello, M.D.

خانم 30 ساله بارداری در 34 هفتگی بارداری با سابقة 5 روزة بثورات خارش دار به بخش اورژانس مراجعه کرد. بثورات در عرض شکم وی ایجاد شده بودند و به قفسه سینه و بازوها و ساق ها گسترش یافته بودند. سر، گردن، مخاط دهان و بینی بیمار مبتلا نشده بودند.

معاینه فیزیکی پاپول های و تاول های به هم پیوسته روی بازو (شکل A) و در عرض شکم (شکل B) را نشان داد. لنفادنوپاتی قابل لمسی وجود نداشت. آزمایش خون بیمار یک سطح آنتی بادی 180 ضد بولیوس پمیگوئید بیشتر از  200 U/mL را نشان داد که بالاتر از محدوده طبیعی بود (محدوده طبیعی 0 تا 20). نتایج آزمایشات خون برای آنتی بادی های آنتی نوکلئار، آنتی بادی های آنتی بولوس پمفیگفوئید 230، آنتی دسموگلئین 1 و آنتی دسموگلئین 3 طبیعی بودند. یک نمونه بیوپسی پوست نیز اسفنجی شدن بین مویرگی جزيی را نشان داد که به ادنکس پوست گسترش یافته بود و همچنین تراوش خفیف لوکوسیت با تعداد کمی ائوزینوفیل اطراف عروق سطحی نیز مشهود بود. IgM، IgG، و C3 به وسیله آزمایش ایمونوفلورسنس روی غشای بازال زیرپوستی یافت شدند. تشخیص پمفیگوئیدِ بارداری (نام رسمی آن هرپس بارداری است) تعیین شد. پمفیگوئید بارداری یک اختلال پوستی اتوایمون غیرمعمول است که به وسیله تاول و علائم معمولی در اواسط تا اواخر بارداری مشخص می شود. بیمار با گلوکوکورتیکوئیدهای سیستمیک درمان شد و بثورات طی 3 ماه برطرف شدند. او در 38 هفتگی بارداری زایمان خودبخود واژینال را انجام داد. نوزاد سالم و بدون بثورات جلدی بود.

N Engl J Med 2020; 383:e61. August 27, 2020