Robert D.H. Markewitz, M.D., Tobias Graf, M.D.

مردی 62 ساله با یک روز سابقه ی تب و سه روز درد قفسه ی سینه به بخش اورژانس مراجعه نمود. سابقه ی پزشکی وی برای بیماری قلبی عروقی و اسپلنکتومی که پس از یک تصادف اتومبیل انجام داده بود، قابل توجه بود. چهار روز قبل از مراجعه، سگ او دست چپش را گاز گرفته بود و سه زخم گزیدگی روی دستش مشهود بود.

مطالعات آزمایشگاهی حاکی از شمار سلول های سفید 16700 در میلی متر مکعب (محدوده ی مرجع، 3900 تا 10200)، شمار پلاکت 3100 در میلی متر مکعب (محدوده ی مرجع، 15000 تا 37000)، و سطح پروکلسیتونین بیش از 100 میکروگرم در لیتر (مقدار مرجع، ≤0.05) بود. کشت خون انجام شد و درمان با عوامل آنتی بیوتیکی با طیف گسترده، مایعات درون وریدی، و نوراپی نفرین آغاز گردید. بررسی اسمیر خون محیطی حاکی از حضور هردو باکتری باسیل شکل درون سلولی (پیکان) و برون سلولی (نوک پیکان) بود. Capnocytophaga canimorsus پس از هفده ساعت کشت داده شد. این عفونت (Capnocytophaga canimorsus) بخشی از فلور دهان گربه و سگ های سالم می باشد که ممکن است از طریق گاز گرفتن حیوانات به انسان منتقل شود. این باکتری می تواند به عفونت های خصوصاً شدید در بیماران با سابقه ی اسپلنکتومی منجر شود. علیرغم درمان، بیمار دو روز پس از بستری درگذشت.

N Engl J Med 2020; 383:1167. September 17, 2020