Chunyuan Qiu, MD, MS; Jane C. Lin, MS; Jiaxiao M. Shi, PhD

سوال : آیا ارتباطی بین بی دردی اپیدورال زایمان طبیعی مادر و خطر ابتلا به اختلالات طیف اوتیسم در کودکان وجود دارد؟

یافته ها: در مطالعه کوهورت بالینی مبتنی بر جمعیت چند قومیتی که شامل 147895 کودک است، اختلالات طیف اوتیسم در 1.9٪ از کودکانی که از طریق واژینال با بی حسی اپیدورال زایمان می شوند در مقابل 1.3٪ از کودکان متولد شده با زایمان واژینال بدون اپیدورال، 37٪ افزایش خطر داشته است که پس از بین بردن عوامل بالقوه مخدوش کننده قابل توجه بود.

 

معنی: این مطالعه نشان می دهد که بی دردی اپیدورال برای زایمان واژینال ممکن است با افزایش خطر اوتیسم در کودکان همراه باشد. تحقیقات بیشتر برای تأیید یافته های مطالعه و درک مکانیسم های بالقوه لازم است.

اهمیت: اگرچه ایمنی بی دردی اپیدورال زایمان (LEA) برای نوزادان به خوبی اثبات شده است، هنوز اثرات سلامتی طولانی مدت LEA بر فرزندان باید بررسی شود.

هدف: ارزیابی ارتباط بین بی حسی اپیدورال مادر در زایمان طبیعی و خطر ابتلا به اختلالات طیف اوتیسم (ASDs) در فرزندان.

طراحی ، تنظیم و مشارکت کنندگان داده ها: در این مطالعه کوهورت طولی گذشته نگر زایمان، از سوابق پزشکی الکترونیکی از یک گروه زایمان بالینی مبتنی بر جمعیت استفاده شده است. در مجموع 147895 کودک که از 1 ژانویه 2008 تا 31 دسامبر 2015 به صورت واژینال زایمان شده بودند، در یک سیستم مراقبت بهداشتی واحد گنجانده شدند. کودکان از سن 1 سالگی تا اولین تاریخ وقوع موارد زیر پیگیری شدند؛ تشخیص بالینی ASD، آخرین تاریخ ثبت نام برنامه بهداشت، مرگ یا تاریخ پایان مطالعه یعنی 31 دسامبر 2018.

نتایج و اقدامات اصلی: نتیجه اصلی تشخیص بالینی ASD بود. برای برآورد نسبت خطر (HR) ASD همراه با بی حسی اپیدورال LEA از تحلیل رگرسیون متناسب کاکس استفاده شد.

نتایج: از 147895 کودک، 109719 (74.2٪) در معرض LEA مادر قرار گرفتند. تب در حین زایمان در 13055 مادر (11.9%) در گروه LEA و 510 مادر از 38176 مادر (1.3 درصد) در گروه غیر LEA مشاهده شد. اختلالات طیف اوتیسم در 2039 کودک (1.9٪) در گروه LEA و 485 کودک (1.3) در گروه غیر LEA تشخیص داده شد. پس از سازگاری با عوامل مخدوش کننده احتمالی، از جمله سال تولد، مرکز پزشکی، سن مادر هنگام زایمان، تعداد زایمان، نژاد / قومیت، سطح تحصیلات، درآمد خانوار، سابقه داشتن بیماری زمینه ای، دیابت در دوران بارداری، سیگار کشیدن در دوران بارداری، پره اکلامپسی یا اکلامپسی، شاخص توده بدن قبل از بارداری BMI، افزایش وزن حاملگی، سن حاملگی هنگام زایمان و وزن هنگام تولد، میزان ریسک خطر مرتبط با بی حسی اپیدورال در مقابل غیر اپیدورال، 1.37 بود.

نسبت به گروهی که بی حسی اپیدورال نداشتند، ریسک خطر تنظیم شده در ارتباط با اپیدورال کمتر از 4 ساعت 1.33، اپیدورال 4 تا 8 ساعت 1.35 و بی حسی اپیدورال بیش از 8 ساعت 1.46 بود. در گروهی که بی حسی اپیدورال داشتند، روند قابل توجهی از خطر اوتیسم با افزایش مدت زمان بی حسی اپیدورال پس از تنظیم برای متغیرهای مختلف وجود دارد. افزودن متغیر تب به مدل، ریسک خطر مرتبط با  بی حسی اپیدورال را تغییر نداد.

نتیجه گیری و ارتباط: این مطالعه نشان می دهد که بی حسی اپیدورال در زایمان واژینال مادر ممکن است با افزایش خطر اوتیسم در کودکان همراه باشد. به نظر می رسد این خطر مستقیماً با تب مادر مربوط به اپیدورال ارتباط ندارد.

JAMA Pediatr. October 12, 2020. doi:10.1001/jamapediatrics.2020.3231