Tsuyoshi Sakamoto ∙ Osamu Hamada, MD, PhD ∙ Ryo Konoike, APRN ∙ Yujiro Okute, MD, PhD
خانمی ۹۱ ساله با سابقه ۳ روزه تنگی نفس به بیمارستان مراجعه کرد. هفت روز قبل از مراجعه، او از ارتفاع ایستاده در خانه سقوط کرده و به قفسه سینه‌اش برخورد کرده بود. شکستگی دنده در او تشخیص داده شد و در ابتدا به صورت محافظه‌کارانه درمان شد، اما بعداً دچار تنگی نفس پیشرونده شد. سابقه پزشکی او شامل افتادن‌های مکرر، پوکی استخوان و شکستگی‌های فشاری متعدد مهره‌ها بود. او همچنین سال‌ها قبل به دلیل سل ریوی تحت عمل جراحی توراکوپلاستی سمت راست قرار گرفته بود. در زمان مراجعه، علائم حیاتی او عبارت بودند از: دما، ۳۶ درجه سانتیگراد؛ فشار خون ۱۵۰/۷۵ میلی‌متر جیوه؛ ضربان نبض، ۱۰۰ ضربه در دقیقه؛ تعداد تنفس، ۲۴ نفس در دقیقه؛ و اشباع اکسیژن، ۹۴٪ در هوای اتاق. نکته مهم این است که ما قفسه سینه بیمار را بررسی کردیم و این نشان دهنده حرکت متناقض دو طرفه به سمت داخل در هنگام دم بود (شکل A). سی‌تی‌اسکن شکستگی‌های گسترده دو طرفه دنده‌ها را نشان داد که شامل دنده‌های راست ۳ تا ۱۱ و دنده‌های چپ ۲ تا ۱۰ بود (شکل B و C). نه پنوموتوراکس و نه کوفتگی ریه وجود نداشت. علاوه بر این شکستگی‌های حاد، سی‌تی‌اسکن شکستگی‌های دنده‌ای ظاهراً قدیمی‌تری را نشان داد که قبلاً ثبت نشده بودند. بر اساس این یافته‌های فیزیکی و تصویربرداری، ما قفسه سینه مواج را تشخیص دادیم. بیمار برای درمان محافظه‌کارانه با مسکن و مراقبت‌های حمایتی بستری شد و ۳۴ روز بعد مرخص شد.
The American Journal of Medicine. Articles in Press. October 15, 2026
