مترجم: آناهیتا خاقانی – مهندس بهداشت
آیا مصرف آگونیست گیرنده پپتید-۱ شبه گلوکاگون (GLP-1RA) قبل از بارداری با افزایش وزن بارداری مرتبط است؟
در این مطالعه کوهورت، در مقایسه با افرادی که قبل از بارداری GLP-1RA برایشان تجویز نشده بود، افرادی که GLP-1RA برایشان تجویز شده بود.
مصرف آین مورد قبل یا در اوایل بارداری قطع شده بود، ۳.۳ کیلوگرم افزایش وزن بارداری بیشتری داشتند که از نظر آماری تفاوت معناداری است.
معنی: مصرف قبلی GLP-1RA با قطع مصرف برای بارداری با افزایش وزن بارداری بیشتر مرتبط است.
آگونیستهای گیرنده پپتید-۱ شبه گلوکاگون (GLP-1RA)، مانند لیراگلوتاید و سماگلوتاید، درمان چاقی را متحول کردهاند. چاقی و بیماریهای مرتبط با چاقی، خطر پیامدهای نامطلوبی مانند سقط جنین، ناهنجاریهای مادرزادی، زایمان زودرس، دیابت بارداری و پره اکلامپسی را افزایش میدهد که میتواند عواقب بلندمدت قابل توجهی برای مادر و نوزاد داشته باشد. با فراهم کردن امکان شروع بارداری در شاخص توده بدنی (BMI) پایینتر برای زنان، GLP-1RAها پتانسیل زیادی برای کاهش این خطرات دارند.
اهمیت: آگونیستهای گیرنده پپتید-۱ شبه گلوکاگون (GLP-1RAها) در دوران بارداری منع مصرف دارند. قطع GLP-1RAها قبل از بارداری میتواند بر افزایش وزن بارداری و پیامدهای بارداری تأثیر بگذارد.
هدف: مقایسه افزایش وزن بارداری و پیامدهای بارداری با و بدون مواجهه با GLP-1RAها قبل یا در اوایل بارداری.
طراحی، محیط و شرکتکنندگان: مطالعه کوهورت گذشتهنگر بر روی ۱۴۹۷۹۰ بارداری تکقلو که بین ۱ ژوئن ۲۰۱۶ و ۳۱ مارس ۲۰۲۵، در یک سیستم سلامت دانشگاهی واحد، انجام شده است.
مواجهه: دستور GLP-1RA بین ۳ سال قبل و ۹۰ روز پس از لقاح، با تطبیق امتیاز گرایش هر بارداری در معرض ۳ بارداری بدون مواجهه.
پیامدهای اصلی و اقدامات: پیامد اولیه افزایش وزن بارداری بود. پیامدهای ثانویه شامل افزایش وزن بیش از حد بارداری، بزرگ و کوچک برای سن بارداری، وزن هنگام تولد، صدک وزن هنگام تولد برای سن بارداری و جنس، طول تولد، زایمان زودرس، زایمان سزارین، دیابت بارداری و اختلالات فشار خون بالا در بارداری بود.
نتایج: از بین ۱۴۹۷۹۰ بارداری در طول دوره مطالعه، ۱۷۹۲ مورد (۴۴۸ مورد مواجهه داشته و ۱۳۴۴ مورد مواجهه نداشته) برای تجزیه و تحلیل اولیه مطابقت داده شدند. بارداریهای در معرض مواجهه میانگین سن مادر ۳۴.۰ سال (انحراف معیار، ۴.۷ سال) و شاخص توده بدنی قبل از بارداری ۳۶.۱ (انحراف معیار، ۶.۵؛ محاسبه شده به صورت وزن به کیلوگرم تقسیم بر قد به متر مربع) داشتند. ۳۷۸ نفر از ۴۴۸ نفر (۸۴٪) چاق و ۱۰۴ نفر از ۴۴۸ نفر (۲۳٪) دیابت زمینهای داشتند؛ ۱۳۶ نفر (۳۰٪) اسپانیاییتبار، ۴۹ نفر (۱۱٪) سیاهپوست غیر اسپانیاییتبار و ۲۲۳ نفر (۵۰٪) سفیدپوست غیر اسپانیاییتبار بودند؛ و ۴۳ نفر (۱۰٪) بیمه عمومی داشتند.
بارداریهای در معرض GLP-1RA ، افزایش وزن بارداری بیشتری (میانگین ۱۳.۷ کیلوگرم [انحراف معیار، ۹.۲]) نسبت به بارداریهای بدون مواجهه با GLP-1RA (میانگین ۱۰.۵ کیلوگرم [انحراف معیار، ۸.۰]) داشتند، که اختلافی ۳.۳ کیلوگرمی (۲.۳-۴.۲) را نشان میدهد. گروه در معرض GLP-1RA خطر بیشتری برای افزایش وزن بیش از حد بارداری (۶۵٪ در مقابل ۴۹٪؛ RR، ۱.۳۲؛ ۱.۱۹-۱.۴۷)، میانگین صدک وزن هنگام تولد بیشتر (۵۸.۴٪ در مقابل ۵۴.۸٪؛ تفاوت، ۳.۶٪؛ ۰.۲٪-۶.۹٪) و خطر بیشتر زایمان زودرس (۱۷٪ در مقابل ۱۳٪؛ RR، ۱.۳۴؛ ۱.۰۶-۱.۶۹)، دیابت بارداری (۲۰٪ در مقابل ۱۵٪؛ RR، ۱.۳۰؛ ۱.۰۱-۱.۶۸) و اختلالات فشار خون بالا در دوران بارداری (۴۶٪ در مقابل ۳۶٪؛ RR، ۱.۲۹؛ ۱.۱۲-۱.۴۹) داشتند. هیچ تفاوتی در طول تولد، خطر زیاد یا کم بودن وزن هنگام تولد برای سن بارداری یا زایمان سزارین وجود نداشت.
نتیجهگیری و ارتباط: در گروهی که عمدتاً از زنان چاق تشکیل شده بود، مصرف GLP-1RA و قطع مصرف آن قبل از بارداری یا اوایل بارداری با افزایش وزن بیشتر در دوران بارداری و خطر بیشتر زایمان زودرس، دیابت بارداری و اختلالات فشار خون بالا در دوران بارداری همراه بود.
Jacqueline Maya, MD; Deepti Pant, MPH; Yiran Fu, MS
JAMA: November 24, 2025. doi: 10.1001/jama.2025.20951
