سال 20, شماره 154, ماهنامه عرصه پزشکی

همجوشی‌های JAK2 در مبتلایان به مایکوزیس فونگوئیدس و اختلالات لنفوپرولیفراتیو CD30

مترجم: دکتر الهام خاقانی پزشک عمومی

آیا همجوشی‌های ژن JAK2 رفتار سیتوتوکسیک تهاجمی لنفوم سلول T پوستی (CTCL) را مشخص می‌کنند؟

در این مجموعه موارد مرکز سرطان تک موردی از ۴۳ بیمار بزرگسال مبتلا به CTCL با همجوشی‌های ژن JAK2، ۳۸ نفر (۸۸٪) مایکوزیس فونگوئیدس (MF)، اختلالات لنفوپرولیفراتیو (LPD) مثبت CD30 یا تظاهرات همپوشانی داشتند. تنها ۵ مورد CTCLا(۱۱.۶٪) تهاجمی شناسایی شد. هیچ‌ یک از شاخص‌های ژنتیکی مانند بار جهشی، نوع جهش، یا شریک فیوژن ژنی، قادر نبودند CTCL خفیف را از CTCL تهاجمی متمایز کنند.

معنی: همجوشی‌های JAK2 نباید به طور واضح به عنوان نشانگرهای تهاجمی در CTCL تفسیر شوند، زیرا می‌توانند در بیمارانی بدون بیماری سیتوتوکسیک تهاجمی وجود داشته باشند. JAK2 ممکن است یک هدف درمانی بالقوه در مراحل اولیه MF و LPD مثبت CD30 باشد.

اهمیت: ادغام ژن‌های Janus kinase 2 (JAK2) مشخصه لنفوم سلول T پوستی سیتوتوکسیک (CTCL) از جمله لنفوم سلول T اپیدرموتروپیک تهاجمی تهاجمی پوستی CD8 مثبت (pcAETCL) است. شناسایی این ادغام‌ها به ندرت در CTCL کند گزارش شده است.

هدف: شناسایی بیماران مبتلا به CTCL برای درک بهتر اهمیت تشخیصی، پیش‌آگهی و درمانی این تغییر مولکولی در CTCL.

طراحی، محیط و شرکت‌کنندگان: یک سری موارد گذشته‌نگر از بیماران مبتلا به CTCL با ادغام‌های JAK2 که بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۵ شناسایی شده‌اند. ادغام‌ها توسط یک پنل توالی‌یابی RNA سفارشی و توسط یک پنل مبتنی بر توالی‌یابی DNA نسل بعدی مبتنی بر ضبط ترکیبی هدفمند شناسایی شدند. این مطالعه شامل یک مرکز سرطان ارجاعی واحد در ایالات متحده بود.

نتایج: به طور کلی، ۴۳ بیمار (۱۲ زن ۲۷.۹٪ و ۳۱ مرد ۷۲.۱٪؛ میانگین سنی ۱۶ تا ۶۵ سال) مبتلا به CTCL که در طول ارزیابی و پیگیری، فیوژن ژن JAK2 در آنها تشخیص داده شد، در این مطالعه گنجانده شدند. سی و هشت نفر از ۴۳ بیمار شناسایی شده (۸۸.۴٪) با فیوژن JAK2 و ۱۰ شریک ژنی مختلف (اغلب ATXN2L، CAPRIN1 و PCM1) دارای مایکوزیس فونگوئیدس (MF)، اختلالات لنفوپرولیفراتیو مثبت CD30 (LPD) یا علائم همپوشانی بودند، در حالی که ۴ مورد pcAETCL و ۱ مورد لنفوم سلول T محیطی که در غیر این صورت مشخص نشده بود، شناسایی شدند. رویدادهای ژنتیکی ثانویه شامل جهش‌های تنظیم‌کننده‌های اپی‌ژنتیک و رونویسی بودند. هیچ یک از بار جهش، نوع یا شریک فیوژن، موارد CTCL در مراحل اولیه یا تهاجمی را از هم متمایز نکردند.

نتیجه‌گیری و ارتباط: این مجموعه موارد نشان داد که ادغام JAK2 در CTCL سیتوتوکسیک تهاجمی و همچنین در لنفوم‌های سلول T با رفتار کندتر مشاهده شده است، که احتمالاً نشان‌دهنده یک ضایعه پیش‌ساز برای تکامل تهاجمی با افزایش سن و بیماری‌های همراه است. اهمیت این ادغام‌ها از نقش بالقوه بزرگتری برای هدف قرار دادن JAK2 در بیماران مبتلا به MF در مراحل اولیه، LPD مثبت CD30 یا موارد همپوشانی پشتیبانی می‌کند.

Shamir Geller, MD; Viviane Liao, BA; Leore Lavin, MD

JAMA Dermatol. November 26, 2025. doi: 10.1001/jamadermatol.2025.4688