بیماری ایدیوپاتیک موندور

Atanu Chandra, MD, DNB, MRCP ∙ Sumeru Chakraborty, DMRD ∙ Rupak Chatterjee, MD

مردی ۳۰ ساله با سابقه ۲ هفته درد مبهم و دردناک در سمت چپ قفسه سینه مراجعه کرد. این ناراحتی تا حدی با مسکن‌های بدون نسخه تسکین یافت. در معاینه فیزیکی، یک ساختار خطی، ضخیم، متحرک و کمی حساس به طناب به ابعاد تقریبی ۱۲ سانتی‌متر در امتداد دیواره قدامی چپ قفسه سینه قابل لمس بود. (شکل؛ پنل سمت چپ) درد با حرکات پیچشی و کششی قفسه سینه کمی افزایش می‌یافت. بیمار هیچ داروی منظمی مصرف نمی‌کرد و سابقه تروما، مصرف مواد، جراحی اخیر یا بیماری سیستمیک را انکار می‌کرد. هیچ سابقه‌ای دال بر حالت‌های انعقادی یا بدخیمی وجود نداشت. بقیه معاینه سیستمیک قابل توجه نبود. سونوگرافی ضایعه، یک قطعه ایزواکوئیک غیر قابل فشرده شدن از ورید جانبی قفسه سینه چپ را با مناطقی از تنگی خفیف لومن و حداقل پژواک‌های داخلی سطح پایین نشان داد. (شکل؛ پنل سمت راست) هیچ جریانی در تصویربرداری داپلر رنگی یا طیفی مشاهده نشد. بررسی‌های آزمایشگاهی، شامل شمارش کامل خون، شمارش پلاکت‌ها، آزمایش‌های عملکرد کلیه و کبد، فاکتور روماتوئید، سطح آنتی‌بادی ضد هسته‌ای و پارامترهای انعقادی، در محدوده طبیعی بودند. رادیوگرافی قفسه سینه و ارزیابی سونوگرافی از بافت شکم و پستان هیچ ناهنجاری را نشان نداد. بر اساس یافته‌های بالینی و رادیولوژیکی، تشخیص بیماری موندور ایدیوپاتیک داده شد. بیمار به صورت محافظه‌کارانه با یک داروی ضدالتهاب غیراستروئیدی و اطمینان‌بخشی درمان شد. در پیگیری ۶ هفته بعد، ضایعه طناب ‌مانند و علائم به طور کامل برطرف شده بود.

The American Journal of Medicine, Volume 139, Issue 10. e280-e281. October 2026